Autumn leaves

Leave-peeping is hot deze dagen. Door de grote hoeveelheid bomen (75% van Finland) is het herfst pallet hier een ware lust voor het oog. Zeker tegen een achtergrond van een schitterend blauwe lucht met schapenwolkjes steekt het aardse oranje, rood en bruin in allerlei tinten prachtig af tegen de hemel, die dan langzaam transformeert in een schitterende zonsondergang. Ik ben dankbaar hier te zijn. In Zuid-Finland zijn meer soorten bomen dan in de rest van het land. Waar in Savo voornamelijk berken en dennen bossen zijn is hier wat meer variatie. De Lijsterbes bijvoorbeeld, met haar knalrode loof, is een heilige boom in Finse folklore. Deze zou bescherming geven tegen boze geesten, ziekte en tovenarij, en het zou de eerste boom zijn waaruit alle andere planten en bomen zijn voortgekomen. Kruisbestuiving 8.0 dus.

Dat aantrekkelijke gebladerte in combinatie met mijn verblijf op een farmstead die een Bed and Breakfast host was ook uitnodigend voor bezoek. Tessa is naar Finland afgereisd en we hebben een super leuke week hier doorgebracht, ondanks wat ziek- en zwakte, maar niks dat de dagelijkse sauna niet kon fixen. Het begon met een bezoekje aan de garage. Toen ik haar ophaalde bij de bushalte kwam er rook van het voorwiel. Iets met een vastzittend onderdeel in de rem, we konden nog wel rijden maar beter niet remmen, aldus de verkoper van mijn ‘nieuwe’ Suzuki. Wachtend op de reparatie hebben we het lokale museum bezocht.

Mijn host hier op Kimitoon (Zweeds) of Kemiönsaari (Fins) is een echtpaar van in de 60. Het eiland is onderdeel van de archipel in het zuidelijkste puntje van Finland. Deze regio is tweetalig, het ligt 60 kilometer van Turku, de oudste stad van het land. De hosts hebben hier ook een appartement, waar we het weekend mochten doorbrengen, want het huis zat vol met familie. Het leven op de boerderij is ouderwets. Zo is er bijvoorbeeld geen indoor toilet of douche. We maken gebruik van een dry toilet, wat je ‘doorspoelt’ met een compostmengsel. De badkamer is de sauna, deze heeft een houtkachel voor de sauna en een met een grote watertank, voor warm water waarmee je je kan wassen. In het appartement is een douche en een elektrische sauna, dat is een welkome afwisseling en een stuk handiger om je haar te wassen. Wat zijn we toch verwend tegenwoordig!

Naast de ouderwetse faciliteiten is er ook een grote groentetuin en een fruitboomgaard. Risto heeft een mancave waar hij bezig is met hout, daar mag ik ook projectjes in uitvoeren. Momenteel werken we aan het bouwen van een schuurtje, het is eigenlijk een Ikea bouwpakket maar dan met een wat langere handleiding.
Als hobby houden ze bijen. Er zijn 8 bijenkorven (hives) maar door een allergie staan ze niet meer hier. Ik mocht mee om ze te prepareren voor de winter. We moesten de bakken voor suikerwater weghalen, want als het goed is hebben de bijen nu genoeg ‘ingewinterd’ ofwel, ze nemen het suikerwater en slaat dit op in hun raten om de winter door te komen.  Elke 3 jaar wordt de koningin vervangen. De gewone honingbij leeft een stuk korter. Hun vleugels gaan 800 kilometer mee. Dan zijn ze op en sterft de werkbij. Meestal is dit na 5 of 6 maanden en dan hebben ze ‘slechts’ een theelepel honing verzameld. De koningin blijft eitjes leggen, en de jongen worden opgevoed door de hive. Sommige hives zijn agressief, andere volken zijn vriendelijker en relaxed en vallen je niet aan. Risto wist te vertellen dat als een hive nu eenmaal agressief is, dit zelfs na jaren en generaties niet veranderd. Gelukkig waren we degelijk ingepakt in vol imker ornaat, maar zo’n agressieve hive leegmaken was toch geen pretje ondanks dat!

Verder houd ik me bezig met het klaarmaken van de tuin voor de winter. De groentebedden moeten bedekt worden met bladeren en hooi, ook dit gaat allemaal handmatig. Leena leert me ook allerlei nuttige vaardigheden in het kader van zelfvoorzienendheid. In de keuken bakken we brood, maken onze eigen granola en jam en drogen we appels, paddenstoelen en kruiden. Hartstikke interessant om het hele proces mee te kunnen maken en te leren hoe ons voedsel nu eigenlijk gemaakt wordt. Ook traditionele Finse activiteiten staan op het programma. Na het bessen plukken in de zomer is het nu uiteraard paddenstoelen tijd. We zijn het bos in gegaan en Leena leert me verschillende soorten zwammen te herkennen, welke giftig zijn en eetbaar. En daarnaast ook nog eens een mooi uitje!

Dit is allemaal vrijwilligerswerk. Ik verdien er niets mee behalve mijn kost en inwoning. Maar de ervaring vind ik wel goud waard. Echter, een inkomen is ook wenselijk en in de winter valt er weinig te bestieren op het land, dus het is weer tijd om wat doekoe te gaan verdienen. Eind oktober stap ik dus in mijn Suzuki uit 1986 en zal ik weer naar Inari gaan om te werken in Wilderniss hotel. Ik heb er ontzettend veel zin in, en ik hoop ook daar weer bezoek te mogen ontvangen!

Liefs uit Kemiö!

PS.  Apothekersbericht. Najaarsblues? Ik heb een voorraadje Sint Janskruid tinctuur. Geoogst op midzomer werkt dit kruid goed tegen moodswings en depressie. Voor de liefhebbers heb ik ook wietolie gemaakt, 100 % nederwiet uit Gilze. Interesse? Stuur me even een berichtje, kan ook gewoon voor de leuk, dan zorg ik dat het bij je in de brievenbus valt!