In the lakelands

05-05-2026 Bevrijdingsdag Nederland

Dat gold voor mij precies 2 jaar geleden. Naast de schok en het verdriet groeide er ook een soort opluchting in mij; ik mag weg.
Daar zit ik dan, aan mijn bureautje op het beboste platteland van Finland. Uit mijn raam zie ik een groene weelde van dennen, sparren en berkenbomen, de bosgrond is een zee van zacht dik mos en bosbessenstruikjes. Aan de achterkant van ons gigantische houten huis ligt een meer. Er is een kleine houten steiger met een trappetje zodat je vanuit de sauna veilig in het meer kan stappen. Het is nog ijskoud, maar het seizoen is begonnen!

Rautalampi is een dorp in de Finse provincie Pohjois-Savo. De gemeente telt 3033 inwoners en heeft een oppervlakte van 539 vierkante kilometer. Ter vergelijking, de stad Tilburg meet 88 vierkante kilometer. Savo ligt in midden / oost Finland, in een streek die Finnish lake district genoemd wordt. In the land of a thousand lakes is vanalles te doen; sauna, zwemmen, kayakken, vissen, naar het strand, zonsondergang kijken (vroeg of laat in de zomer dan), gewoon er zijn telt al als iets doen. Maar er is meer dan alleen waterpret! Rautalampi heeft een museum, een stuk of 4 horecagelegenheden, 2 kerken, een paar winkels en ook heel veel bos waar je te voet of te paard een bosbad kan nemen; een metsäkylpy. Voor mij heeft het wel iets meditatiefs, de bossen zijn prachtig, de vogels zijn druk bezig met flirten en nesten bouwen, en het licht is ook hier weer heel bijzonder. De lucht is overwegend diepblauw en de schemer gaat heel geleidelijk maar brengt ook hier weer een palet van kleuren tot leven.

De provincie hoofdstad is Kuopio, en 60 kilometer de andere kant op ligt Jyväskylä, waar ik vorige zomer de taalcursus heb gevolgd. Tijdens de cursus moest ik nogal wennen aan de lange dagen. Slapen is niet vanzelfsprekend als je om middernacht nog het gevoel hebt dat het 9 uur is zeg maar. Net als de poolnacht heeft de lengte van de dag invloed op je biologische breinklok. Verduisterende gordijnen en een slaapmasker zijn erg prettig om te hebben, merk ik nu al. En slapen doe ik goed hier. 5 maanden hard werken in extreme omstandigheden gaat je toch niet in de koude kleren zitten, en binnen een half jaar je derde slaapkamer inruimen is leuk, maar je begint toch weer enigzins opnieuw. Nieuwe omgeving, nieuwe mensen om mee te leven, nieuwe vrienden om te maken, nieuwe bezigheden, nieuwe dingen om te leren. Ik vind het prachtig en ben nog steeds blij met de keuzes, en toch is het wel intensief.

Wat doe ik dan zoal in dit meer van mogelijkheden? Ik ben dus vrijwilliger op Sahalan Kartano. Ik deel het grote huis met een paar Oekrainers en een Iranier, zij doen betaald werk. Vessi, de farmer verwacht nog andere vrijwilligers te mogen verwelkomen later in het seizoen. Er zijn een aantal projecten waar ik aan werk. Zo is er een kleine kas waar ik wat geplant heb om te oogsten. Daarnaast ben ik bezig met het oogsten van dennenhars waarvan ik dan een zalf kan maken met sterk helende eigenschappen, mocht dat lukken zouden we dat kunnen verkopen op de lokale markt. Komende week verwachten we zaaipotten voor mijn lievelingsplant de Cannabis sativa. We hebben zaadjes van een soort waarin CBD de dominante cannabinoïde is. In Nederland kennen we de THC dominante varianten van de hennepplant maar dat is (nog) niet legaal in Finland. Het idee is om CBD olie te gaan maken, iets waar ik graag meer over wil leren, en dat kan 😊  Vessi leert me ook om bepaalde paddenstoelen te herkennen en waar ik ze kan vinden. Nu is het ook hier een erg droog voorjaar dus ik heb ze nog niet gevonden, maar het is heerlijk om de bossen af te struinen met een missie natuurlijk.

En er zijn ook dieren! Mimmi, de hond, wil altijd mee gaan wandelen, dus het is leuk om samen te struinen en de omgeving te leren kennen. Ook zijn er 2 nieuwsgierige paarden die graag toekijken hoe ik hun mest verkrui en verspreid. Ik houd wel van dat harige gezelschap, dus ik neem nu paardrijlessen op de lokale manege. Echt heel leuk en een serieuze sport, compleet met spierpijn en al die dingen. Ik heb het er graag voor over.  Andere dieren die zich nu nog niet zo laten zien maar erg berucht zijn: killer-muggen. Die wonen natuurlijk graag in zo’n waterrijk land. En ze zijn bruut, ze maken er een sport van om door zoveel mogelijk kleding lagen heen te prikken. Hun seizoen begint rond midzomer heb ik gehoord. We gaan het meemaken!

Midzomer, ofwel Juhannus, gaat gepaard met grootse vieringen hier in het noorden. Het is de langste dag en het begin van warm weer, een mooie gelegenheid om naar buiten te gaan. Het is een tijd van samenzijn en folklore. Dit is de beste tijd om je liefdesspreuken de wereld in te sturen, er wordt gedanst en gedronken, en traditioneel vinden de meeste verdrinkingsgevallen plaats in deze nacht. Ik zal m’n zwembandjes dus meenemen.

Voor mijn 40e verjaardag was ik ook even op bezoek in Nederland. Het was leuk om iedereen weer even te zien, en potverdorie wat was het mooi weer! Ik heb lekker in de zon gezeten, heerlijk bier gedronken, bitterballen gegeten en natuurlijk even ouderwets in de kroeg geweest. Tja er zijn altijd de dingetjes die je dan mist, dus helemaal top om dat weer eventjes te mogen proeven!

Liefs uit Savo!