The dark side

Happy new year!

En de dagen gaan verder. Het drukke kerstseizoen is voorbij, maar het werk gaat door. Het blijkt dat veel Nederlanders en Belgen in januari hun toevlucht zoeken in het stille Noorden. Dat is wel gezellig, ik heb veel aanspraak en ze zijn altijd verrast om aangesproken te worden in hun eigen taal. De poolnacht was pittig. De donkerte heeft veel effect op je mentale gezondheid en welzijn. Emoties pieken en dalen, soms wist ik echt niet wat ik met mezelf aan moest.

Effecten van de donkerte.
Sugar craving! Nu ben ik nooit een zoetekauw geweest, maar toch merkte ik dat ik behoefte had aan suiker. Chocolaatjes op het werk, overgebleven desserts, je wil het allemaal. Weerstand bieden is moeilijk. Een Letse collega vertelde me onlangs een ‘hack’: Eet meer fruit na de maaltijd. Dus mijn voorraadkast ligt nu vol bananen en kiwi’s, en het werkt!
Need for space: Heel gek. Je verhuist naar een van de dunbevolkste plekken op aarde en wat mis ik? Ruimte! Mijn kamergenoot slaapt langer dan ik, dus als ik om 10:00 opsta ga ik naar de woonkamer, en dan zijn daar meestal ook andere huisgenoten. Dat irriteert me soms mateloos, en het is soms heel gezellig. Tja, in een samenwoning moet je nou eenmaal rekening houden met elkaar. En dat betekent soms op eierschalen lopen om niemand te waken of te storen. Gelukkig is het een dankbare wederkerige werking. Gij die goed doet zal goed ontvangen, zo werkt het hier ook. Na zoveel weken samen leer je ook beter te communiceren en raak je gewend aan elkaars routines. Mijn commute naar het werk is waar ik wél ruimte vind en dan kan ik lekker piekeren over het leven en boze gedachtes uitspreken zonder iemand te storen.
Laatst had ik mezelf ingecheckt in het hotel voor wat space, dat leek een fantastisch idee maar viel tegen. Het waren de koudste dagen (-35) en de vloerverwarming werkte niet! Dus ik balen en ben maar naar huis gegaan, en daar wachtte een welkome verassing: Brandhout! We hebben zo’n prachtige haard, en nu kunnen we hem daadwerkelijk gebruiken!

De kou
Sommigen vroegen mij hoe dat nu voelt, die kou hier in Lapland. Het koudefront eerder deze maand wat Nederland in een winterwonderland veranderde was uiteraard ook hier aanwezig. Temperaturen van rond -30 hielden de locals en mijzelf wel binnen. De outdoor activities in het hotel gingen gewoon door, want ja er moet verdiend worden. Een aantal van de gidsen en gasten had ‘frostbite’ opgelopen. Dat is een brandwond veroorzaakt door…. Vorst ja. De schade is afhankelijk van de graad van bevriezing. Een van de (Nederlandse) gasten had frostbite opgelopen in zijn gezicht, rond het oog. Gelukkig was het netvlies niet beschadigd, maar het zag er zeer ernstig uit. Het was helemaal opgezwollen en rood, en de dokter moest eraan te pas komen om het vocht eruit te halen, zoals bij een brandblaar.

Wat betreft kleding pas ik me aan. Bij -10 heb ik 1 ‘dun’ laagje onder mn buitenkleding, -15 is fleecelined onderkleding -25 is 2 dikke lagen onder de skibroek en jas. Komende dagen wordt er een nieuw koudefront verwacht, toch is het anders dan de vorige, want de donkerte is nu goed en wel voorbij.
De aurora’s blijven gelukkig, en deze winter is een supergoed Noorderlichtseizoen, het blijft maar stormen op de zon! Het hele spectrum heb ik nu gezien. Groen is het meest voorkomende, soms versterkt door paars/blauwachtige toevoegingen. Rood en wit is zeldzaam. Toen de Aurora’s ook te zien waren in Nederland was de hemel hier bloedrood. Heel bijzonder, zeker om met het blote oog waar te nemen. Witte auroras heb ik ook gezien, en ze dansten alsof er een musical werd uitgevoerd in de hemel. Helemaal fantastisch! De Sami geloven dat de aurora de poort is tussen de aardse en spirituele wereld. Als je ze ziet moet je ‘luisteren’ naar wat ze te zeggen hebben. Een mooie gedachte.

Het is nu bijna februari en de zon maakt zijn wederkering. Omdat Inari in een vallei ligt, omgeven door heuvels moesten wij nog iets langer wachten om hem boven de horizon te zien verschijnen. Afgelopen week was het dan zo ver. Zomaar, tijdens een lunchshift keek ik naar buiten en zag ik een prachtige oranje gloed op het bevroren meer. Zo bijzonder! Even later keek ik door een ander raam naar buiten, want ik vroeg me toch wel af waar die gloed in hemelsnaam vandaan kwam, en wat denk je???    DE ZON!! Mijn collega barstte bijna in tranen uit en ik zag spikkels voor een half uur. Wat een moment!

De terugkeer van de zon geeft nieuwe energie. Dus ik heb zin om eropuit te gaan! Vorige week ben ik mee geweest op de sneeuwscooter safari. Ik hoopte de zon te zien, maar uiteraard was de dag gehuld in nevelen en hebben we helemaal niets gezien. Zelfs het éne rendier dat er was heb ik gemist! Maar ach, driving (rijden?) was leuk en het was niet koud die dag, slechts -10 dus alleen mn tenen waren bevroren. Komende weken is er vast nog tijd voor meer excursies. Als staff mag je gratis mee met de groepsactiviteiten als er plek is, dus dat is hoopvol!  Maar eerst…. (1,2,3)
SAUNAAA!!