Tervetuloa Suomeen!

Lieve lezers, van harte welkom op Revontulet!

Afscheid is genomen, het huis is weg, Fione is uit logeren, ik ben hier, in Inari, Lapland. Het is -15 en schitterend mooi hier. De afgelopen week was er 1 van vele nieuwe indrukken, mensen en ervaringen. Toch voelt het als thuiskomen, de glimlach verdwijnt maar niet van mijn gezicht. Wellicht verandert dat in december, als de poolnacht officieel haar intrede doet in noord-Lapland. Tot half januari zullen we de zon niet zien opkomen noch ondergaan, dat wordt dus kerstmis in het donker. Toch is het niet helemaal donker. In de schemering (momenteel rond 14:00) weerkaatst de sneeuw het licht, en dan is er natuurlijk de Aurora Borealis die je aan de donkere hemel kan zien dansen in prachtige kleuren. Voor veel mensen een reden om naar Lapland af te reizen, en dus is hier werk te doen voor mij en mijn collega’s in Wilderniss Hotels.

Met 7 collega’s, inmiddels vrienden, deel ik een grote houten bungalow. De verwarming mag hier gewoon op 22 graden, dag en nacht. Ook hebben we een eigen sauna, Finse standaard, dus ik kan gerust zeggen dat we er warmpjes bij zitten in het koude hoge Noorden. We wonen midden in het dorp! Op 2 minuten lopen zijn er 2 supermarkten en een pizzarestaurant / kroeg / poppodium in 1! Behoorlijk bruisend dus 😊 Het hotel ligt ruim 2 kilometer verderop, een wandeling van 30 minuten, zonder file!
Inari is het hart van de Sami, de inheemse bevolking die, tot 2004, een nomadisch bestaan leidde als rendierhoeders. Met de komst van technologie (sneeuwscooters) is het niet langer nodig om de kuddes te volgen op ski’s of sleeën, waardoor de noodzaak om te verplaatsen wegviel, en de Sami nu eerder comfortabel en sedentair leven. Ze hebben een eigen parlement, ook hier in Inari, en een prachtig museum.

Het is nu nog rustig in het hotel, maar het winterseizoen vangt aan. Ik werk 5 dagen per week, meestal in de avondshift, vanaf n uur 15:00 tot middernacht, dus ik heb wel wat vrije tijd. Nu het nog licht is ga ik er graag op uit om wat vitamine D te vangen, en omdat je dan ook kan zien hoe schitterend het hier is. Ook in de avond schiet ik graag nog even in de kleren, want wie weet zie ik mijn eerste noorderlicht! Er zijn natuurlijk allerlei apps met voorspellingen en al, maar het blijft toch een kwestie van de goede omstandigheden, timing en geluk. Gelukkig ben ik hier nog wel even, dus de kans is aanwezig dat aurora en ik elkaar eens zullen treffen, en dan sta ik paraat!

Liefs uit Lapland!